نفس های تابوت به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هجده :
بالاخره با اشاره مهتاب، نگاه گرفت و اما مانند همیشه مشغولِ کشیدنِ طرحِ چشم های انوشا شد.
هیچ‌وقت از کشیدنش خسته نمی شد...
یک طرف دیوار اتاقش تصویر چشم های او بود و هر صبح تا چشم باز می کرد و هر شب با بستن چشم هایش او را می دید و انگار پر از حس زندگی می شد.
ساعت گذشت و او سخت مشغول تماشای انوشا و بعد طراحی بود.
استاد که گفت طرح‌هایشان را تحویل دهند، مانند همیشه همه کاغذ ها به ترتی
لطفا صبر کنید...
اسرا
0مگه پدرتوبیمارستان توتلفن نگفت کجامی آی شاهرخ اینجاست چطورمادرتوماشین نشسته بود🙏🤔